W społeczeństwie nadal pokutuje stereotyp, że przeciętny emeryt to osoba niedołężna, zamknięta w domu, zajmująca się przede wszystkim opieką nad wnukami lub praktykami religijnymi. Działalność Towarzystwa Seniorów SŁONECZKO i Lubaskiej Rady Seniorów powoduje, że ulega to powolnej zmianie. Seniorzy nie chcą być spychani na margines, są gotowi do prowadzenia czynnego i twórczego życia. Realnym przykładem takich działań są aktywności tegorocznego lata - 2019.
Już na początku lipca (3.07) zorganizowano spotkanie plenerowe w kampusie  przy położonej na skraju puszczy zagrodzie dzików w Goraju.  Imprezę rozpoczęto ćwiczeniami gimnastycznymi, a część biesiadna była okazją do tańców i towarzyskiej zabawy.
W trzeciej dekadzie lipca (27.07) nad jeziorem w Lubaszu odbyła się tradycyjna letnia impreza taneczna DISCO-SENIOR. Wzięło w niej udział ok. 130 seniorek i seniorów, których kondycja i serdeczny nastrój wzbudzały podziw wielu znacznie młodszych wczasowiczów.  
W ostatnią środę lipca (31.07), podobnie jak w każdą środę po mszy nowennowej, dokonano podsumowania wiosenno-letniej aktywności fizycznej wykonując pamiątkowe zdjęcie najbardziej czynnych uczestników. Zapraszamy do udziału w kolejnych zajęciach dla poprawy kondycji ducha i ciała, bo „w zdrowym ciele zdrowy duch”.
Początek sierpnia (08.08) był dla członków i sympatyków  Towarzystwa Seniorów SŁONECZKO tradycyjnym terminem wycieczek krajoznawczo-pielgrzymkowych. W tym roku celem była Bazylika Mniejsza w Inowrocławiu i Kolegiata w Kruszwicy, pamietające czasy pierwszych Piastów. Będąc w Inowrocławiu nie sposób pominąć solankowych tężni. Ich  mikroklimat wykorzystywany jest od wielu dziesiątków lat w profilaktyce i leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych, zapalenia zatok, rozedmie płuc, nadciśnienia tętniczego i innych chorób, które dotykają ludzi w różnym wieku, ale szczególnie seniorów. Napełniwszy płuca takim powietrzem i serca radosnym nastrojem, po smacznym posiłku wyruszyliśmy w drogę do Kruszwicy, gdzie główna atrakcją był rejs po jeziorze Gopło, Mysia Wieża i wspomniana na początku kolegiata.
W połowie sierpnia (15.08) Towarzystwo Seniorów SŁONECZKO, we współpracy z Radą Seniorów i Gminnym Ośrodkiem Kultury w Lubaszu,   zorganizowało w ogrodzie probostwa VI  spotkanie śpiewacze, na którym dominowały piosenki żołnierskie, patriotyczne i ludowe. W tegorocznym spotkaniu udział wzięli: księża z ks. Maciejem Grzesiem, proboszczem lubaskiej parafii, siostry zakonne z s. Natalią Hagiel SM, przełożoną Domu Zakonnego, Marcin Filoda, Wójt Gminy Lubasz z małżonką, zespoły śpiewacze BOROWCZANKI i GOŚCINIANKI, zespół wokalny ECHO-BEND i Sławomir Magdziarz, gitarzysta GOK Lubasz oraz ponad 70-osobowa grupa parafian.
W końcówce astronomicznego lata (20.09) na pożegnanie lata zorganizowaliśmy wyjazd do Nowego Tomyśla i Świebodzina. Pierwsze z miast znane jest z targów wikliniarskich oraz jedynego w Polsce muzeum wikliniarstwa i chmielarstwa. Drugie jest słynne z najwyższej na świecie figury Chrystusa Króla. Poza historią, zabytkami i współczesną architekturą sakralną niezapomniane wrażenie wywarło na nas  spotkanie z seniorami Domu Dziennego Pobytu w Nowym Tomyślu. Jest to placówka samorządowa funkcjonująca w strukturze organizacyjnej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Jest miejscem, gdzie ludzie starsi, samotni, niepełnosprawni, potrzebujący pomocy mogą spędzać w miłej atmosferze swój zasłużony wolny czas. Tutaj w miłej atmosferze spędzają kilka godzin dziennie, pod czułą opieką pań rehabilitantek i fizjoterapeutów. Pobyt zainteresowani ustalają indywidualnie, tak żeby mogli uczestniczyć w zajęciach rehabilitacyjnych, gimnastyce i masarzach, i terapii zajęciowej. Panie z zapałem robią kwiaty z bibuły, haftują, szydełkują, a panowie trochę pomagają... trochę się przyglądają. Wymieniają się doświadczeniami, wspólnie tworzą małe dzieła, kwiaty, koszyczki, obrazki, które po wykończeniu pozostawiają w ośrodku. Miło tu, przytulnie, ciepło. Wszyscy uśmiechnięci, bo przychodzą tutaj żeby porozmawiać, pobyć razem i nie czuć się samotnymi. Wyrażamy nadzieję, że taki Dom dla lubaskich seniorów nie pozostanie tylko marzeniem.                                                                        

Zygfryd Kozera