Wilk jest drapieżnikiem, z racji swoich uwarunkowań jakkolwiek może być niebezpieczny dla człowieka, to jednak boi się ludzi i unika z nimi kontaktu. Spotkania na linii człowiek-wilk mają charakter incydentalny i na ich podstawie nie należy podejmować zbyt pochopnych działań zmierzających np. do eliminacji osobników wilka, w sytuacjach, kiedy nie jest to zasadne.

W ostatnim czasie wzrasta liczba doniesień dotyczących sytuacji konfliktowych z udziałem wilków.  Wilki zwiększają, jako gatunek swoją liczebność a przede wszystkim zasięg występowania.  Coraz częściej dochodzi do bezpośredniej styczności wilków z ludźmi.  Najczęstsze sytuacje to wilki podchodzące do zabudowań i porywające psy.  Część z tych wilków może być chora min. na świerzb.

Jak wiemy wilk objęty jest ochroną ścisłą na mocy Rozporządzenia Ministra Środowiska.  Rozporządzeniem tym wprowadzono np. zakaz umyślnego zabijania, umyślnego chwytania okaleczania czy płoszenia i niepokojenia. 

W zakresie zapewnienia bezpieczeństwa publicznego zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym zaspokajanie potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.  Potrzeby te obejmują sprawy związane z bezpieczeństwem obywateli, dlatego zapewnienie bezpieczeństwa lokalnej społeczności spoczywa w głównej mierze na tym organie. 

W przypadku, kiedy wilk nie stwarza zagrożenia, ale np. budzi niepokój mieszkańców, wójt może złożyć wniosek o odstępstwo od zakazu umyślnego płoszenia (użycie broni z amunicją kulową). Jeżeli wilk stwarza realne zagrożenie wójt może złożyć wniosek o odstępstwo od zakazu umyślnego zabijania ( np. chore wilki podchodzące do ludzi, częste ataki na zwierzęta gospodarskie). Zezwolenia na ww. odstępstwa wydawane są przez właściwego miejscowo regionalnego dyrektora ochrony środowiska, ale tylko w zakresie umyślnego chwytania, okaleczania, płoszenia lub niepokojenia, natomiast Generalny dyrektor Ochrony Środowiska w zakresie umyślnego zabijania.

Oczywiście wszystkie wyżej wymienione zezwolenia mogą być wydawane w przypadku braku rozwiązań alternatywnych.

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska zwraca też szczególną uwagę na konieczność zapewnienia opieki nad domowymi psami. Nie należy puszczać psów bez możliwości ich kontrolowania i bez oznakowania umożliwiającego ich identyfikację oraz puszczania psów luzem w lesie.  Ważnym aspektem jest również zabezpieczenia pojemników na odpady, aby uniemożliwić dostęp zwierzętom szczególnie na obszarach, na których zauważono występowanie wilków. 

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Poznaniu przekazuje informacje odnośnie metod zabezpieczeń przed szkodami, szacuje szkody oraz wypłaca odszkodowania.  Szkody wyrządzone przez wilki należy niezwłocznie zgłosić telefonicznie do organu, jakim jest RDOŚ.

Przypominamy również, że w przypadku znalezienia martwego wilka informacje w tym zakresie należy zgłaszać niezwłocznie Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska.

Alicja Kaźmierczak